ارشاد كرد . پس آنگاه بندهء خداوند ، موسى ، در آنجا به زمين موآب ، بر حسب قول خداوند مرد . و او را در زمين موآب در مقابل بيت فغور ، در دره دفن كردند [ 34 ] . احدى قبر او را تا به امروز ندانسته است . موسى چون وفات يافت صد و بيست سال داشت و نه چشمش تار و نه قوتش كم شده بود . پس از مرگ او بنى اسرائيل در موآب سى روز ماتم گرفت « 1 » . بنابراين قول موسى از سرزمين اردن عبور نكرد . وى به قوم خود چنين گفت : « خداوند به خاطر شما بر من غضبناك شده قسم خورد كه از اردن عبور نكنم . و به آن زمين نيكو كه يهوه خدايت به تو براى ملكيت مىدهد ، داخل نشوم . بلكه من در اين زمين خواهم مرد و از اردن عبور نخواهم كرد . ليكن شما عبور خواهيد كرد و آن زمين نيكو را به تصرف خواهيد آورد . پس احتياط كنيد مبادا عهد يهوه ، خداى خود را كه ، با شما بسته است فراموش نماييد « 2 » . موسى پيش از مرگ خويش نوشته‌هاى الواح شكسته را كه در ذهن خود داشت به دستور يهوه بر روى دو لوحهء سنگى نوشت و در تابوت عهد كه از چوب سنط يا سدر ساخته بودند جاى داد . او ضمن وصاياى خود گفته بود كه بايد تابوت عهد [ 35 ] را به ارض موعود ببرند ، تابوت عهد را در خيمه ( ميشكان ) يا عبادتگاه سيار كه وسايل آن را با چوب شطيم [ 36 ] ساخته بودند نگهدارى و همه جا با خود حمل مىكردند . پس از موسى يوشع بن نون ، پس از مرگ موسى ، براى عبور دادن بنى اسرائيل از اردن آماده شد ابتدا دو جاسوس را به زمين ( اريحا ) فرستاد تا وضع آنجا را مطالعه كنند ، آن دو نفر ، شبانه در خانهء يك زن به نام ( راحاب ) « 3 » فرود آمدند ، و پس از آشنايى از وضع موجود ، اطلاعات كسب كرده را به يوشع رساندند كه شرح آن در باب دوم كتاب يوشع آمده است . آنگاه يوشع ، قوم را از اردن حركت داد و تابوت عهد را

--> ( 1 ) . سفر تثنيه باب 34 - بندهاى 6 - 7 - 8 ( 2 ) . همان منبع ، باب 4 بند 21 تا 23 ( 3 ) . Rahab